IPINAKILALA NIYA AKO BILANG “BABYSITTER” SA GALA NG ISANG BILYONARYO… PERO NATIGIL ANG LAHAT NANG UMAKYAT AKO SA ENTABLADO AT HINAWAKAN ANG MIKROPONO.
Ako si Mia. Ang boyfriend kong si Kevin ay laging insecure sa katayuan niya sa buhay. Isa siyang junior manager na desperadong makaakyat sa corporate ladder.
Dinala niya ako sa Annual Billionaire’s Gala. Suot ko ang isang simpleng vintage dress na binili ko sa thrift shop. Wala akong alahas.
Pagdating namin, nakita ko ang hiya sa mukha ni Kevin habang tinitignan ang ibang mga babaeng naka-gown na puno ng sequins at diamonds.
Lumapit sa amin si Mr. Henry Go, ang may-ari ng venue at isa sa pinakamayamang investor.
“Good evening, Kevin,” bati ni Mr. Go. Tumingin siya sa akin. “At sino itong kasama mo?”
Nanigas si Kevin. Ayaw niyang isipin ng mga tao na nagde-date siya ng babaeng mukhang mahirap.
“Ah, Sir Henry,” nauutal na sagot ni Kevin. “Si Mia po. Uhm… siya po ang… Babysitter ng mga pamangkin ko. Sinama ko lang po para may magbantay sa mga bata sa Playroom mamaya. You know, extra help.”
Parang sinaksak ang puso ko. Babysitter? Three years na kaming magkarelasyon, pero sa harap ng mga mayayaman, isa lang pala akong yaya para sa kanya?
Tinignan ako ni Mr. Go nang may halong pagtataka, pero tumango lang ito. “I see. Well, enjoy the night.”
Hinila ako ni Kevin sa sulok pagkaalis ni Mr. Go.
“Sorry babe,” bulong niya, pero walang pagsisisi sa boses. “Kailangan ko lang kasing mag-impress. Hindi nila seseryosohin ang proposal ko kung malalaman nilang simple lang ang girlfriend ko. Dito ka lang sa gilid ha? Huwag kang masyadong papansin. Kumain ka na lang ng crackers.”
Iniwan niya ako sa sulok at nakipagtawanan sa mga elites.
Ilang sandali pa, namatay ang mga ilaw. Tumutok ang spotlight sa gitna ng stage.
Nagsalita ang Host.
“Ladies and Gentlemen, ang hinihintay ng lahat. Ang misteryosong Founder ng ‘Orion Tech’ na bumili ng kumpanyang ito kahapon sa halagang 5 Billion Pesos… Please welcome, the new Chairwoman!”
Nagpalakpakan ang lahat. Naka-abang si Kevin sa unahan, gustong-gusto niyang makilala ang bagong may-ari para makasipsip.
Huminga ako nang malalim. Inayos ko ang simpleng damit ko.
Naglakad ako papunta sa stage.
Nakita ako ni Kevin. Nanlaki ang mata niya. Tumakbo siya palapit sa akin at hinawakan ang braso ko nang mahigpit.
“Mia! Ano bang ginagawa mo?!” gigil na bulong niya. “Bakit ka aakyat?! Nakakahiya ka! Bumaba ka nga! Babysitter ka lang di ba?! Doon ka sa kusina!”
Tinabig ko ang kamay niya nang malakas.
“Bitawan mo ako,” malamig kong sabi.
Naglakad ako paakyat ng hagdan. Ang lahat ay natahimik.
Inabot sa akin ng Host ang mikropono.
“Good evening,” bati ko. Ang boses ko ay matatag at puno ng kapangyarihan.
Tumingin ako kay Kevin na nakanganga sa baba ng stage. Putlang-putla siya.
“Kanina lang,” sabi ko sa mic, habang nakatingin sa mata ni Kevin. “May nagpakilala sa akin bilang isang Babysitter.”
Nagbulungan ang mga tao.
“Well,” ngiti ko. “Tama siya. I am a babysitter. Because tonight… I am here to take care of my company. Binili ko ang Orion Tech dahil nakita kong pinapabayaan ito ng mga incompetent managers na mas inuuna ang image kaysa sa performance.”
“Ako si Mia Zhang. Ang may-ari ng gabing ito.”
Napasinghap ang lahat. Si Mr. Henry Go ay pumalakpak nang malakas.
“At bilang unang utos ko bilang Chairwoman,” turo ko kay Kevin.
“You, Mr. Kevin Santos… dahil gusto mo ng trabahong bagay sa standards mo… YOU ARE FIRED.”
“Guards, ilabas ang lalaking ‘yan. Baka madumihan ang event ko.”
Dinala ng mga security si Kevin palabas habang nagsisisigaw siya at nagmamakaawa.
“Mia! Babe! Hindi ko alam! Sorry na! I love you!”
Hindi ko siya nilingon. Itinaas ko ang baso ng champagne at nag-toast sa mga investors na ngayon ay nakatingin sa akin nang may respeto.
Sa gabing iyon, nalaman ni Kevin ang leksyon: Huwag mong ikahiya ang taong nagmamahal sa’yo, dahil baka ang taong tinawag mong “Babysitter” ay siya palang Boss na magtatapos ng karera mo.
